Dalia Nosratabadi
(°Teheran, Iran, 1974)

Studies:
1999: Diploma Image Arts - ERG (Graphic Research School) Brussel (B)
1996: Studies scenografie, ENSAV - La Cambre (B)
1995: Diploma Visual Arts - St Lucas Brussel (B)

Tentoonstellingen:
2010
Pierre Mahaux Gallery, Megève, FR

2009
Lineart, Flanders Expo, Gent
Galerie Antonio Nardone, Brussel
Absolute Art Gallery Knokke
Women art show, Brussel
Galerie Berkowitsch, Saint Paul de Vence, FR

2008
Art London, Chelsea (UK)
Galerie Ariel Sibony, Paris (FR)
Lille European Art Fair, Lille (FR)
Leonhard's Gallery, Antwerpen
Absolute Art Gallery, Knokke

2007
Lineart, Flanders Expo, Gent
Absolute Art Gallery, Knokke & Brugge

2006
"Public actio" - Ambassade van Luxembourg - Brussel
ARTEspace – Brussel
MUBI Museum - Sao Paulo - Brazilië
Boycott Art Gallery -Brussel
Toast Gallery -Paris (FR)

2005
"Truc-Troc", Bozar- Brussel
Foire d'art contemporain Tour&Taxi –Brussel
Appartement Gallery -New York (USA)

2004
Kvar Vradim - Israël
Metro Rogier&Schuman- Brussel

Dalia Nosratabadi fotografeert gebouwen en monumenten door de weerspiegelingen en weerkaatsingen in waterplassen. Het boeiende voor haar is de weerspiegeling van het wateroppervlak die voor een voor een vervorming van de realiteit zorgt. Door die reflecties zien de beelden er vaak uit als een schilderij en zien ze er soms als schilderijen uit. Het beeld zal ook nooit meer hetzelfde zijn, want het water blijft niet staan. Ondertussen reisde Dalia Nosratabadi al voor foto-sessies naar New York, Japan, Parijs en Mexico. Op de tentoonstelling te Knokke zullen recente werken met voornamelijk foto’s van New York en Japan te zien zijn.

'Niemand reist graag met me mee, omdat ik altijd op het regenseizoen wacht…’
Als kind moest Dalia Nosratabadi niets weten van water. Ze vond het zoiets vreselijks dat haar moeder de hulp van een buurvrouw moest inroepen telkens als ze haar dochter in bad wilde stoppen. Nu werpt Dalia internationaal hoge ogen met foto’s die ze in de weerspiegeling van waterplassen maakt.

‘Ja, grappig, hé’, zegt ze. ‘Ik hou nog altijd niet zo bijzonder veel van water op zich. Maar wat het met mijn beelden doet, fascineert me mateloos. Water is zo vluchtig: in een paar ogenblikken tijd geeft het je soms een compleet ander beeld.